6

فوریه

ارزیابی از کارکردها تربیتی کشور

ارزیابی اوضاع تعلیمی تربیتی در دوره های گذشته
افغانستان در طول تاریخ گذشته دارای یک تاریخ درخشان میباشد. اولین مکتب در دوره امیر شیر علی خان تاسیس گرددید. و این یک پشرفت قابل توجه در عرصه معارف کشور بود، بعد از این دوره در دوره های بعدی مکاتب زیادی اعمار گردید و توجه دولت در عرصه رشت تعلیم و تربیه افزایش یافت با گذشت زمان سیستم درسی کشور روبه استاندار شدن میرفت و اولین لیسه در زمان حبیب الله خان تاسیس گردید همچنان ما در دوره نادرشاه میبینم که درس خوندن و مکتب رفتن یک اجبار بود، در دوره کمونستها همچنان توجه خاص بر معارف صورت گرفت.
اما در دوره تاریخ سیاه طالبان تمام سیستم درسی و تربیتی از بین رفت و تا حدی این عرصه ضربه خورد تا برای زنده کردن این باید سال ها را سپری نمود، قابل ذکر است که در دوره طالبان نتنها سیستم تعلیم و تربیه بلکه تمام عرصه ها ضربه شدیدی دیدند.
اگر ما مرور بیشتر در دوره طالبان بر تعلیم و تربیه در کشور نمایم ، در بخش تعلیم وتربیه طبقه اناث رفتن به مکتب را از دست دادند و طبقه ذکور با وجود این که به مکاتب میرفتن اما در مکاتب کشور بسیار مشکللات بود این مشکلات منشه از دولت مگرفت که توجه به سیستم تعلیمی و تربیوی نداشت.
در قسمت تربیه، چون تربیه برخسته از خانواده، جامعه و دولت می باشد و در دوره طالبان تمام این سه چیز که تشکیل دهنده تربیه میباشد از بین رفت: در بخش خانواده، بالاتر از 20 % خانواده ها به کشورهای دیگر مهاجر شدن و در جامعه بیکار به وجود آمد و منبع اساسی که تربیه را از یک جامعه از بین می برد بیکاری میباشد و این یک مرض بسیار بد جامعه می باشد.
وظیفه اساسی دولت توجه و بهبود تربیه در جامعه می باشد که متسفانه در دوره طالبان دولت توجه به تربیه جامعه نداشت.
و همچنان تحصیلات عالی یکی از رکن های اساسی تکمیل کننده تعلیم و تربیه می باشد که در دوره طالبان این بخش نیز ضربه های شدیدی بسیاری دید.

ارزیابی اوضاع تعلیمی و تربیتی بعد از طالبان
قسمیکی قبلا در بخش بیش ذکر نمودیم تعلیم و تربیه ضربه بسیار شدیدی در دوره طالبان دید اما خوشبختانه با از بین رفتن ریژیم طالبان و بعد از کنفرانس بن که حکومت موقعتی و امدن نیروهای خارجی اوضاع داخلی کشور رو به بهبود رفت تعلیم و تربیه نیز از این تغیر بی بهره نبود و کارهای لازمی در این بخش انجام گرفت که میتوان باسازی و اعمار مکاتب و به وجود امدن سیستم درسی نو و توجه دولت به تربیه مردم صورت گرفت که از جمله وزارت اطلاعات و فرهنگ در بخش مطبوعات و کارها فرهنگی موثری را انجام داد.
به دلیل که ما بتوانیم ارزیابی خود را به صورت موثر انجام بدهیم بهتر است تا موارد مختلف تعلیمی و تربیتی را مورد برسی قرار بدهیم:

نقش وزارت معارف در تعلیم و تربیت:
با به وجود آمدن حکومت جدید معارف کشور نیز خواست تا کارهای در عرصه معارف انجام بدهد، که ما کارهای قابل توجه را میبینیم مثلا، اعمار و باسازی مکاتب که بیش از هزارها مکتب به نقاط دور دست به وجود آمد، به وجود آوردن سیستم درسی درست و همچنان به دسترسی قراردادن مواد درسی لازم.
اما قابل ذکر است که با وجود کمکهای زیادی جامعه جهانی انچنان که باید در بخش معارف کار صورت میگرفت کار درست انجام نداند، کمبود مواد درسی از نظر کمی و کیفی و همچنان غیر استاندار بودن اعمار مکاتب میباشد.
در بخش معلمین که عضو اساسی سیستم معارف میباشد سطح پائین دانش معلمین خصوصا در ولایات و همچنان توجه نکردن در بالا بردن سطح دانش معلمین و پادین بودن معاش معلمین که دلیلی کم علاقه بودن معلمین در معارف میباشد.
امنیت نیز تاثیر خود را در معارف میگذارد مانند در مناطق جنوبی کشور امنیت وجود ندارد و درفتن به مکاتب امکان ندارد و همچنان میتوان پاشاندن تیزاب بر روی شاگردن را ذکر کرد از بین بردن مکاتب در جنوب و عریق دادن آنها نیز یک نمونه میباشد.

نقش وزارت اطلاعات و فرهنگ و وزارت تحصیلات عالی:
وزارت اطلاعات و فرهنگ پایه اساسی برای بالا بردن تربیه مردم کشور میباشد که این وزارت از دوره طالبان تا همین دوره کارها قابل توجه را در سطح بالا آگاهی مردم نکرده است مانند تلویزیون و رادیو که یکی از وسایل اساسی برای پخش آگاهی عامه میباشد که متسفانه این کار هرگز صورت نکرفته است.
یکی از قدم های نیک که در عرصه معارف صورت گرفت تلویزیون تعلیمی و تربیتی میباشد که روز به روز روبه بهبود می باشد.
وزارت تحصیلات عالی که بالاترین مرجعی تعلیمی میباشد کارهای قابل توجه را صورت داده است که میتوان رفتن هزارن شاگردن پوهنتونها و به وجود آوردن موسسات خصوصی ذکر کرد.

نقش خانواده و جامعه در تعلیم و تربیه:
هرگاه که طفل چشم به جهان میگشاید با خانواده خود آشنا میشود پس خانواده است که رکن اساسی در تربیت هر فرد را دارد که در افغانستان به خاطر مشکلات اقتصادی آن چنان که باید خانواده بر تعلیم و تربیت طفل خود نماید نمیکند.
جامعه نیز به دلیل بیکاری یک مرض در مقابل تعلیم و تربیه افراد جامعه گردیده است که این مشکل روز به روز روبه افزایش میباشد. در چندین سال گذشته دولت کمترین توجه را در این عرصه نموده است.

نتیجه گیری کلی در مورد تعلیم و تربیه کشور :
با وجود مشکلات بسیار زیاد از گذشته تا اکنون باز هم امید به بهبود در تعلیم و تربیه کشور می باشیم تعلم و تربیه با استفاده از بخش های مختلف رشد کرده است اما با ضعیفی در کارکرد های دولت انقدری که باید رشت می کرد نکرده است و امید است که دولت تمام تلاش خود را در بالا بردن سطح دانش و آگاهی مردم انجام بدهد.
دولت باید یک معارف متوازن و پیشرفته را به وجود اورد .در مورد سیستم و مواد درسی به شیوء جدید و پیشرفته را بوجود اورد و افغانستان به پیداگوژیست ها ضرورت دارد .

تعداد یک نظر برای این نوشته.

  1. جاوید رضای گفت:

    سلام!
    وبلاگ زیبا و اموزنده ساخته اید
    ادامه بدهید……

دیدگاهتان را بیان کنید!